In eerdere berichtgeving kon u al lezen dat verschillende fietsorganisaties in Brussel, met de samenwerking van Touring, Bike To Work en Mobiel Brussel de BikeExperience hebben georganiseerd. Hiermee wouden ze de koudwatervrees die sommige pendelaars hebben om zich tussen de Brusselse wagens te begeven, laten verdwijnen. Zo legden de deelnemrs samen 3.000 kilometer af. Eén van hen was TV-Brussel nieuwsanker Filip Derycke. Hij is enthousiast over zijn Bike Experience: “Je hebt iemand die je gedurende twee weken pusht en coacht. Zo heb je het gevoel dat je er niet alleen voor staat. Die klik heb je nodig,” liet hij weten. Bovendien zegt hij: “Geen files, open lucht, en ik heb een paar dingen gezien met de fiets die ik normaal gezien niet zie”.

Volgend jaar wordt er opnieuw een Bike Experience georganiseerd, ook buiten Brussel. Wie liever al meteen op de fiets springt kan deelnemen aan Friday Bikeday, een evenement dat de Brusselaars aanmoedigt om tussen 21 mei en 17 september elke vrijdag naar het werk te fietsen. Wie niet bij de gelukkigen was, kan zich misschien laten inspireren door de dagboeken die de deelnemers bijhielden op de website van BikeExperience.

In dit bericht vindt u een selectie van hun bevindingen:

Sarah (25)

Na onze fietsen te hebben nagekeken waag ik mij in het verkeer. Na een kwartier kom ik op mijn bestemming, wat een opluchting. Tijdens de korte rit ben ik bijna een paar keer gegrepen door auto's die uit hun parkeerplaats reden. Tijdens de theoretische les leer ik dat fietsers in de stad naast elkaar mogen fietsen en dat ik een rij (wachtende) auto's langs links mag inhalen. Samen met Carmen, mijn begeleidster, zal ik mij deze week met de fiets naar het werk verplaatsen. Zelfs voor iemand die al 15 jaar op een eenwieler rijdt, is het niet gemakkelijk om op een tweewieler enkele behendigheidsoefeningen te doen zoals een slalom of de arm uitsteken om af te slaan. Vervolgens rijden we langs enkele plekken in Brussel die ik als bestuurder of voetganger reeds heb gedaan, maar nog niet met de fiets. Zo ontdek ik dat er een fietspad is in Wetstraat, dat er enige behendigheid nodig is om tussen de tramrails te rijden en dat op het rondpunt aan Louiza je als fietser niet moet twijfelen om op de rijbaan te gaan rijden. Uiteindelijk fietsen we naar huis en voel ik mij minder onveilig. Voor een zondags bezoek aan Tour & Taxis gebruikte ik de fietskaart van Pro Vélo, waardoor ik op 15 minuten ter plaatse ben in plaats van een uur met het openbaar vervoer.

Maandag rij ik samen met men begeleidster naar het werk via de Wetstraat, een echte “fietssnelweg”. Net zoals de wagens zijn de fietsers talrijk, dus is het opletten geblazen als ik halt houd, zodat ik niet word overhoop gereden. In amper 35 minuten ben ik op mijn werk, waar het met de wagen 50 minuten duurt. In de namiddag moet ik naar het Saint-Luc ziekenhuis. Om er te geraken beslis ik tot aan de metrohalte Madou te rijden en daar de metro te nemen met de fiets. Verdorie, nu pas merk ik dat er in het station geen voorzieningen zijn om met een fiets de metro te nemen. Had ik maar een vouwfiets. Op de terugweg raak ik even verloren, maar andere fietsers helpen mij graag verder.

Dinsdag regent het, maar ik maak de gok dat het net niet gaat regen wanneer ik naar het werk rij. Vandaag is de eerste dag dat ik alleen het traject afleg en kies ik voor een iets andere route, zodat ik de niet tussen de tramsporen moet fietsen. Ondanks de langere route heb ik niet te veel tijd verloren, maar bij mijn aankomst geraak ik nog wat in de war met mijn jas, rugzak, slot, parkingbadge... De komende dagen zal dit nog wel beter gaan.
Vrijdag doe ik mijn boodschappen maar ik heb geen gepaste zak bij, dus ga ik ze morgen te voet doen.

Patrick (51)
Uiteindelijk ben ik van het stadium van 'de goede voornemens' naar 'actie' overgegaan. Ik ben er van verschoten dat ik vrij gemakkelijk van de Basiliek naar de Kruidtuin kan fietsen. Mijn begeleider Michael heeft me goed begeleid en nog goede moed ingesproken. Niets is beter dan de kennis van een echte 'cyclotouriste'. Samen met hem probeerden we verschillende trajecten uit, de ene al minder druk en korter dan de andere.
Als ik maandag opsta kijk naar buiten en merk ik dat het niet regent. Als ik 's avonds om 17u vertrek aan mijn kantoor aan de Kruidtuin staat mijn begeleider me al op te wachten en samen wagen we ons tussen de verschillende bussen van de MIVB en De Lijn in de Noordwijk. Het lijkt mij meer acrobatie dan fietsen. Tijdens de avondspits zigzaggen we door de auto's die maar stapvoets vooruit kunnen. Ik twijfel nog of ik dit wel alleen aandurf. Iets verder nemen we het fietspad langs de Leopold II-laan. Ook hier moet men als fietser zijn aandacht niet verliezen met de vele voetgangers en auto's die in en uit de parkings rijden en zich zo over het fietspad begeven.
Tijdens de tweede ochtendrit stelt de begeleider een rustigere route langs de Koningsstraat voor en hoop ik dat ik minder mijn voet aan de grond moet zetten. Tot aan het Noordstation lukt me dit en ik voel toch een zekere fierheid. Ik heb dan ook maar één tip voor beginnende stadsfietsers : neem het stuur met beide handen vast en start met trappen.

Op mijn voorlaatste dag geeft Michael nog enkele tips om het fietsen te verbeteren. Ik stel mezelf de vraag 'Waarom ben ik er niet eerder mee begonnen?'. Ik ben er dan ook van overtuigd dat deze beleving nog niet over is en nog maar net begint. Men wint er echt tijd mee, zelfs al moet men zijn fiets en reis voorbereiden. Daarentegen ken je als fietser bijna geen files, geen snelheidsovertredingen of parkeermoeilijkheden. Nu de 'BikeExperience' erop zit ben ik aangenaam verrast van de hoffelijkheid van de autobestuurders.

Caroline (32)
Na de theoretische en praktijklessen op zondag vertrek ik op maandag met de fiets. Het regent een beetje en heb wat schrik om de Bertrandlaan op te fietsen. Uiteindelijk regent het niet en geeft mijn begeleider aan welke een rustigere route zou kunnen zijn. Gelukkig zijn de straten breed en passeren de wagens ons moeiteloos. Na een kasseiweg die omhoog gaat ben ik buiten adem, maar ik begin al na te denken over de besparing die ik zou doen als ik met de fiets zou pendelen. We passeren een wachtende rij wagens en mijn begeleider maakt me er attent op dat er voetgangers zonder kijken de straat oversteken. Een ongeval is rap gebeurd. Bij de aankomst op het werk ontdek ik voor de eerste maal de mooie fietsparking die de werkgever heeft ingericht. Bij mijn aankomst vragen de collega's hoe de tocht is verlopen. Ik vermoed dat ze verwachten dat ik ontmoedigd zal zijn, maar ik bevestig ze dat ik me zekerder voel en overweeg om de tocht elke dag met de fiets te doen. Zo bespaart het me de kosten van de auto, ongeveer een kwartier tijd en het is goed voor de moraal. De volgende dag neem ik een iets langere route, maar ik vind deze toch iets aangenamer. De kasseiweg passeer ik iets beter dan bij mijn eerste doortocht, maar als het zou hebben geregend, lijkt de weg nogal gladjes. Als ik erover rij, vraag ik mij af 'Weerstaan de vouwfietsen wel aan dergelijke trillingen?'. Dinsdag is het koud en heb ik niet meteen zin om de fiets te nemen. Ik wil echter mijn begeleider niet ontmoedigen die speciaal een omtoer doet om mij te begeleiden. We volgen en nieuwe route, maar ik hoop snel de beste route te ontdekken die me veilig naar het werk brengt. Hij maakt er mij attent dat ik best niet teveel kort langs de wagens rijdt en mijn richting goed aangeef. We nemen ook enkele eenrichtingsstraten in tegengestelde richting. Ondanks dat de tegenliggers mij zien, vertrouw ik ze nog niet helemaal.
De volgende dag sta ik er alleen voor en twijfel ik of ik mijn fluohesje wel ga aandoen, maar de reistijdswinst overhaalt mij. Ik gebruik enkele busbanen, en ondanks dat de buschauffeur blijk geeft dat hij niet graag heeft dat ik er rijdt, laat hij gebruik maken van deze rijbaan. Op terugweg staan er veel files en gelukkig is mijn begeleider om mij bij te staan.

Jeroen (30)
Het moeilijkste was de beslissing om de auto aan de kant te zetten, dat was geen rationele keuze op dat moment.  Eénmaal die beslissing genomen ben ik op zoek gegaan naar dingen die mijn beslissing rationeel bevestigen.  Ik liep immers al rond met het idee dat we in onze maatschappij het ons niet kunnen permitteren om tegen de stroom in te roeien (letterlijk te nemen als het regent) en daarvoor geen rationele verklaring te kunnen verschaffen. Het eerste wat ik gedaan heb is een spaarboekje geopend voor mijn dochter waar ik elke dag dat ik met de fiets naar het werk fiets vijf euro op stort.  Aangezien ik voor een bank werk ben ik daarvoor niet speciaal moeten omrijden. Vervolgens heb ik gezien dat de afstand die ik moet afleggen gehalveerd is door de binnenwegen die niet toegankelijk zijn voor de wagen. Van de zes kilometer met de wagen schieten er nog drie over die ik al trappend zal moet afleggen. Ik merk dat mijn dochter van twee jaar en half er ook zichtbaar van geniet. Ook heb ik gemerkt dat ik 's morgens sneller 'in the running' ben en 's avonds mijn hoofd sneller leeg is.  Het voorbereiden en verwerken van de werkdag kan reeds starten op de fiets, terwijl het in de auto veel moeilijker is.  Dat is een ervaring die ook mijn begeleider Gert met me deelt. Het interview vindt u hier.

Isabelle (42)
Tegen alle verwachtingen in heb ik gemerkt dat ik me sinds de start zekerder en bijna autonoom voel. Ik zeg 'bijna', want de discrete aanwezigheid van mijn 'engelbewaarder' achter mij is nu nog onmisbaar. Als ik op het werk aankom ben eerder goedgezind en niet moe.

Cindy (30)
Om me niet meteen te ontmoedigen heb ik gekozen voor de elektrische fiets. Als dertiger heb ik zin om te bewegen in plaats van opgesloten te zitten in een wagen. Mijn begeleider geeft me de tip om de tramrails zoveel mogelijk te nemen in een rechte hoek om er niet in vast te komen zitten. Samen met de begeleider nemen we een route die ik ken met de wagen en die me meer op mijn gemak stelt. Ook leer ik dat het best is om zo weinig mogelijk bagage mee te nemen.
De volgende dag laat de batterij mij in de steek, al was ik ze vergeten op te laden...
De derde dag ben ik alleen en ontdek ik alle mogelijkheden van de elektrische fiets, waardoor ik helemaal fris op het werk aankom. Aangezien mijn andere fiets al eens is gestolen heb ik het moeilijk om de fiets in de parking achter te laten, maar met het stevige slot is dat verleden tijd. Het centrum van Brussel lijkt mij nog wel onveilig doordat er weinig plaatsen zijn om de fiets veilig te stallen. Op de terugweg merk ik dat veel mensen even op het fietspad stoppen om passagiers te laten uitstappen en daarbij niet altijd aan de fietsers denken.

Christelle (37)
Ik vraag me af waarom de actie niet vorig week plaatsvond. Deze week voelt het aan als winter. Op kantoor begin ik me psychologisch voor te bereiden voor mijn tocht huiswaarts met de vouwfiets die in mijn bureau is opgesteld. Gelukkig is er een opklaring en dat is een motivatie om Lombaardstraat op te fietsen. Ongelofelijk, maar sinds de start van BikeExperience heb ik geen druppel regen gehad. Heerlijk die vrijheid om in de eenrichtingsstraten in tegenrichting te mogen fietsen.

Catherine (29)
Sinds de start van BikeExperience heb ik gemerkt dat fietsen ideaal is om te ontstressen en dat het gezond is, zowel voor de eigen conditie als voor het milieu. Met veel enthousiasme rijden we langs de dagelijkse files en lukt het me na enkele dagen om de moeilijk beklimming van de eerste dag te overwinnen. Ik vraag me af waarom ik niet eerder ben begonnen. Ik raad aan iedereen die een beetje nerveus is de fiets aan.
De weg lijkt mij nu zelfs korter, misschien omdat ik het nu al ken. Op het werk ondersteunen de collega's en de baas mij met dit initiatief. Zelfs mijn man heeft zin gekregen om de fiets te nemen doordat hij mij elke dag met de fiets ziet vertrekken.

Dankzij de tips van de begeleider slaag ik erin de reis in steeds kortere tijd af te leggen. Ook de grote fietszak, die eerder veel te groot leek, geraakt meer en meer gevuld. Na enkele dagen durf ik zelfs met mijn arm mijn rijrichting aan te geven, heel belangrijk in het stadsverkeer. Eén dag ben ik met de wagen gaan werken, omdat ik na het werk het cadeau van mijn moeder écht niet met de fiets kon transporteren. Na enkele dagen het traject met de fiets te hebben afgelegd, ervaar ik dat het met de wagen veel minder tof is door de vele files. Ik merk bij mezelf dat ik meer aandacht schenk aan de fietsers en jaloers naar het fietspad kijk, denkend dat ik al op mijn bestemming zou zijn. Na enkele dagen te hebben gefietst overtuig ik mijn familieleden om ook een fietstochtje te maken.

Claudine (37)
Dagelijks duurt het meer dan een uur om de afstand van 9 kilometer naar mijn werk af te leggen, maar sinds ik de fiets neem, voel ik me veel dynamischer. Na enkele dagen van 'training' begin ik de knepen van het fietsen onder de knie te hebben. Ik zal het spijtig vinden wanneer we onze fiets terug zullen moeten binnenleveren. Na deze BikeExperience blijft bij mij de onzekerheid over de (on)veiligheid van de fietsstallingen. Deze ervaring heeft me ook doen nadenken over de complementariteit van de fiets en het openbaar vervoer. Combinaties zoals Park & Ride, Fiets & Ride en Park & Cycle lijken me sommige van de mogelijkheden. De formule Park & Cycle/Ride, eventueel aangevuld met Cambio lijkt mij een droom voor wie zich multimodaal wil verplaatsen. Nog idealer zouden fietskluizen zijn aan de metrostations en parkings en elektronische fietsbeveiligingen.

Thierry (54)

Ondanks het vals plat en de iets minder goede conditie ben ik goed op bureau aan de Naamsepoort geraakt. Hiervoor werd ik bijgestaan door Benoit, mijn begeleider. We hebben ongeveer dezelfde route gevolgd als met de wagen, maar ik voelde me veel minder gespannen. 's Middags moest ik naar het centrum voor een vergadering, maar doordat ik schrik heb dat de fiets zal worden gestolen ben ik toch op een andere manier gegaan. Mijn vouwfiets rijdt zeer goed en het anti-diefstal slot maakt vrij veel lawaai op de kasseien, maar het is ineens een waarschuwingssignaal voor de andere weggebruikers. De kleine fietstas heb ik verwijderd, omdat het eerder stoort en misschien niet echt geschikt is voor een dergelijke kleine fiets. Ondanks dat het vrij koud was deze week, was het weer toch vrij goed om mijn verplaatsingen comfortabel te laten verlopen.

An (37)
Dagelijks doe ik een traject van zes kilometer tussen Elsene en Sint-Gillis. Ik vind het een goede manier om aan mijn conditie te werken en dit zonder mij na het werk naar een of ander fitnesscentrum te moeten reppen. Daarnaast ben ik met de auto en het openbaar vervoer soms vrij lang onderweg, met alle frustraties vandien. Hoewel ik uit de fietsgemeente bij uitstek ,Geraardsbergen, kom, heb ik nooit echt veel gefietst. Ik was tot nu toe eigenlijk een zeer occasionele fietser die enkel op vakantie of op een autoloze zondag besloot om eens op een fiets te kruipen. Maar daar moet dus nu verandering in komen! Met de auto zou ik er volgens Google Maps tien minuten overdoen, maar reken maar op vijfendertig à veertig minuten als alles meezit. Idem dito met het openbaar vervoer. Met de fiets schat ik op vijfentwintig minuten. Vandaag was de eerste fietsdag naar het werk. Ik werd al dadelijk gewekt door een super enthousiast en toch enigszins ironisch sms'je van een goede vriendin. Mijn vrienden waren dan ook nogal verbaasd dat een zeer occasionele fietser als mijzelf zich voor dit initiatief had ingeschreven. Maar niets kon mij nog tegenhouden. Eens uit bed besloot ik toch maar even naar het weer te piepen. Oef geen regen! Na mijn fietsuitrusting in orde te hebben gebracht, kreeg ik telefoontje van Bruno van FM Brussel. De meimaand is fietsmaand op FM Brussel. Plots mocht ik live op de radio gaan uitleggen waarom ik de fiets ging nemen. Ik heb er dan dadelijk aan toegevoegd dat ik vond dat alle presentatoren ook maar moesten meedoen! Het interview kunt u hier herbeluisteren.

Na het gesprek heeft mijn begeleider mij eerst nog wat toelichting gegeven over de versnellingen op mijn fiets. De tocht verliep heel vlotjes, wat voor mij een zeer aangename verrassing was. Ik had dan ook goed geluisterd naar de tips tijdens de fietsles, met name: laat je niet wegdrukken als fietser door automobilisten maar neem je plaats in op de weg. Het was ook zeer geruststellend om in het voetspoor van een ervaren fietser te kunnen rijden en om te zien hoe hij met verkeerssituaties omgaat. Het is ongelooflijk maar na twintig minuten stond ik al op mijn werk, tot verbazing van mijn collega’s die trouwens zeer gecharmeerd waren door mijn fluo fietsvestje. Ik heb dan ook snel de vrienden ge-sms't om mijn prestatie te melden, met fijne lofbetuigingen als retour. Vervolgens ben ik met volle energie in het werk gevlogen. Na het werk stond Herwig mij terug op te wachten. Hij zei dadelijk dat de terugweg wel wat zwaarder zou zijn. De Hallepoortlaan ligt nu eenmaal een stuk lager dan de Generaal Jacqueslaan, and what goes down goes up again! Na enkele steile stukken zag ik eruit als een knalrode tomaat, maar ik heb niet opgegeven en ben blijven doorfietsen. Na een twintigtal minuten arriveerde ik terug thuis, met een wel zeer voldaan gevoel. Het smaakt alvast naar meer!

De volgend dag ontdekte ik de rust die de fietser heeft als hij op de busstrook van de Kroonlaan kan fietsen. Alsof fietsen in de stad nog niet spannend genoeg is voor een occasionele fietser als ik, kwam er deze morgen nog een extraatje bij. Herwig, mijn trouwe fietsbegeleider, en ik werden gefilmd! Een sympathieke studente wou voor haar eindwerk een filmpje maken rond de BikeExperience. Stipt om acht uur belde ze aan, we deden een interview en ze stelde dan voor om ons te volgen op de fiets met de camera in de hand. Chapeau, ik geraak meer en meer onder de indruk van fietsers! Op het werk aangekomen deed de studente nog een interview met Herwig die enthousiast vertelde dat hij het fijn vond om zijn ervaring ter beschikking te stellen. Vanaf nu sta ik er alleen voor, maar dankzij hem heb ik wel de Kroonlaan als fietsstraat ontdekt evenals de vele beperkte eenrichtingsstraten. Toen we buiten aan het werk stonden, passeerde ondertussen nog een collega die mij stomverbaasd aankeek: An en een fiets, ze had precies een fata morgana gezien. Toch fijn als je mensen nog kan verrassen! Voor mijn terugtocht 's avonds had ik even een twijfel, want het zag er regenachtig en donker uit. Ik besluit iets nieuws uit te proberen: de zig-zag methode. In plaats van in één stuk door te gaan, sla ik geregeld af voor een vlakker stuk om dan weer omhoog in te draaien voor een steiler stuk. Fantastisch het gaat vlotter.

De vierde dag van mijn fietsavontuur lonkt de vermoeidheid om de hoek. Maar mijn ochtendroute is een gezapige route en dus ik twijfel niet en bestijg zonder dralen mijn stalen ros. Zondag waren er Stadskriebels in centrum Brussel en mijn fietsmicrobe stopte maar niet met kriebelen. En als het kriebelt moet je, juist fietsen! Dus mijn stalen ros bestegen en gezapig naar het Centraal Station gereden. Daar werd ik op handgeklap onthaald door mijn vrienden, ze konden mijn volharding wel smaken. Ik moest mijn stalen ros nu wel ergens veilig kunnen opbergen. Zo is er in het Centraal Station zelfs een handige fietsstalling die nota bene voorzien is van camerabewaking.

Maandagochtend zag ik onderweg talloze traag voortschrijdende auto’s en twee bussen die ik heb voorbijgestoken. Op werk aangekomen zie ik een mail van een vriendin die meldt dat mijn inspirerende fiets er haar had toe aangespoord om ook wat meer de fiets te nemen.

Maandagavond heb ik vooraf mijn route uitgestippeld om dan mijn zig-zag methode toe te passen. Deze keer raken we dan ook niet uit koers. Onderweg hebben zelfs twee automobilisten mij galant voorrang verleend. Brussel wordt zo nog een heel aangename fietsstad. Beste automobilisten doe vooral zo voort!

Helena (25)

Een kind op het platteland wordt haast geboren op een fiets. Lagere, middelbare school, hobby's en dan unief: tweemaal per dag of meer op de fiets. Maar eens verhuisd naar de grote stad? Ik woon drie jaar in Brussel en doe alles te voet en met de MIVB. Ik fietste enkel op de Autoloze Zondagen. Met veel plezier deed ik dan een grote tocht over de verlaten straten van Brussel. Het dagelijkse fietsen in de stad naar het werk leek me onpraktisch doordat men verschillende outfits zou nodig hebben, de onoverzichtelijkheid van het verkeer op de grote boulevards en de onveiligheid door de 'joyriders' op de baan.
Voor de derde maal op rij wordt het lente in Brussel en zit ik tweemaals per dag te puffen in een warme ondergrondse metro. De gedachte aan de fiets wordt steeds verleidelijker, maar de 'remmen' blijven op. De actie van BikeExperience trok me dan toch over de streep. Ze drongen wat aan en ik fietste mee op de initiatiedag zaterdag 1 mei.

Mijn kennismakingsdag is een feestdag en is het dus erg kalm op de Brusselse weg. Ik word goed voorbereid in het zadel gehesen: update over de fietsverkeersregels, behendigheidsparcours in het park, goede stadsfiets, fluovest en helm op het hoofd. Niet charmant maar wel veilig. Voor ik het goed en wel besef donder ik de hellingen af en op van Centraal naar Noord, neem binnenwegen die ik nooit zag en sta in een mum van tijd aan de andere kant van de stad. Ik probeer zo goed mogelijk op alle valkuilen en verkeersborden te letten want enige concentratie is nodig. Met de conditie valt het mee, maar alles kan beter. We vervloeken gezamenlijk de kasseien en gaten in de weg, daar kan een omweg soms baten. Ik kom moe maar enthousiast thuis met een afspraak voor maandag 3 mei: voor het eerst met de fiets naar het werk. Om kwart voor negen stipt belt mijn begeleider aan de deur. De weergoden werken niet mee: het is koud (9°) en winderig, maar gelukkig droog. Ik sta paraat met fluovest en -enkelband, helm, jas, sjaal, maar handschoenen mis ik onderweg. De route die we kiezen valt grotendeels buiten het drukke boulevard-verkeer. Ook de maandagochtendspits valt reuze mee vandaag. In een wip en een zucht het centrum uit en zo fietsen we langs een speciaal aangelegd fietspad langs het Anderlechtse kanaal. De charmant geurende Kuregemse vuilkar voor ons kunnen we moeiteloos voorbijsteken, en vele auto's daarbij. De tramsporen blijven een moeilijkheid: net voor de aankomst steek ik niet oplettend genoeg over en blijf gevaarlijk onder de 90° om ze te kruisen. Dat zal me niet meer gebeuren. Ik kom vrij fris en vooral verrassend vroeg aan op het werk: de stopwatch klokt af op twintig minuten, waar de tram & metro makkelijk aan veertig raakt. Straks terug met de haren in de wind!

Agnieszka (42)
Door het fietsen heb ik ontdekt dat je als fietser wel degelijk de mensen trager kunt laten rijden door duidelijk je plaats op de weg in te nemen. Na enkele dagen leg ik het traject sneller af en heb ik meer vertrouwen op de weg. Ook ben ik 's avonds blij dat ik wat kan bewegen na een hele dag achter de computer te hebben gezeten. Ik heb zelfs besloten om mijn fitness-abonnement op te zeggen en mij een fiets via Ebay aan te schaffen. Op het einde van de BikeExperience vind ik het spijtig dat ik mijn fiets moet binnenleveren, maar binnenkort begint het avontuur pas. Mijn zoontje heeft gevraagd om samen met het hem naar de school te fietsen.

Annick (44)
Ik had nooit gedacht dat het mogelijk was om de stad te doorkruisen in vijfendertig minuten.

Margherita (26)
Gisteren was mijn eerste fietsdag sinds mijn aankomst in België. Ik heb speciaal niet naar buiten gekeken voor mijn vertrek, om geen excuus te vinden om niet te vertrekken. In het begin had ik wat moeite met het inhalen van de wagens , maar ik heb mijn tocht wel gesmaakt ondanks de vele hellingen. De terugtocht met de zonnestralen hebben veel goedgemaakt. Ik heb geprobeerd om dezelfde route te volgen als met mijn begeleider, maar doordat ik zo veel aandacht moest schenken aan de verkeerslichten en de verkeersborden ben ik verloren gereden. Ik ben ervan overtuigd dat men als fietser zelfzeker moet zijn op de baan en zichtbaar op de weg moet rijden om enig respect af te dwingen van de automobilisten. Zelfs al respecteer je als fietser alle regels, toch moet je de ogen altijd goed open houden. Ik heb nog steeds schrik om een rij wachtende auto's in te halen, maar het hangt af van de situatie Omdat een vriendin zag dat ik zo gemotiveerd was tijdens de BikeExperience, zal ze mij haar fiets lenen zodat ik nog verder de fiets kan gebruiken.

Deze en nog meer bevindingen vindt u terug op http://bikeexperience.be/nl/bikers of in deze reportage van TV Brussel.

(Bron: BikeExperience/Brusselnieuws/TV Brussel)